İpek Kürt İsmi mi? Bir İsmin İçime Dokunduğu Gece
Kayseri’de yaşayan biriyseniz bazı geceler çok uzun gelir. Hele sonbaharsa… Hele de insanın içinde bir türlü susturamadığı düşünceler varsa. O akşam da öyleydi. Hava erkenden kararmıştı. Annem mutfakta çay demliyor, babam televizyonun sesini gereğinden fazla açıyordu. Ben ise odamdaki küçük çalışma masasının başında, her zamanki gibi günlüğüme bir şeyler karalamaya çalışıyordum.
Ama yazamıyordum.
Çünkü kafamın içinde tek bir soru dönüp duruyordu:
“İpek Kürt ismi mi?”
Bunu ilk duyduğumda saçma gelmişti. İnsan neden bir ismin etnik kökenini bu kadar merak eder ki diye düşünmüştüm. Sonra fark ettim… Bazı sorular aslında başka duyguların üstünü örten ince bir battaniye gibi oluyor. İnsan gerçeği değil, gerçeğin onda uyandırdığı hissi kurcalıyor.
Ben de öyle yapıyordum galiba.
Otobüste Başlayan Hikâye
O gün üniversiteden arkadaşım Sema’yla Talas’tan merkeze dönerken otobüs aşırı kalabalıktı. Cam kenarında ayakta durmuş dışarıyı izliyordum. Hava griydi. İnsanların yüzleri yorgundu. Kayseri’nin o kuru ayazı camlardan içeri sızıyordu resmen.
Tam o sırada önümde duran iki kızın konuşmasına kulak misafiri oldum.
Birisi diğerine:
“İpek Kürt ismi mi acaba?” dedi.
Diğeri omuz silkti.
“Bilmiyorum ama çok zarif isim.”
O an neden bilmiyorum ama içimde bir şey kıpırdadı. Küçücük bir cümleydi aslında. Ama bazı cümleler insanın kalbine beklenmedik şekilde dokunuyor.
İpek…
İsmi içimden birkaç kez tekrar ettim. Yumuşak bir şeydi sanki. Çocukken anneannemin sandığında duran ipek yazmalar gibi. Hafif ama iz bırakan bir his taşıyordu.
Otobüsten indiğimde o konuşma hâlâ aklımdaydı.
Bir İsmin Taşıdığı Hisler
Eve yürürken kendi kendime düşünmeye başladım. İnsan neden isimlere anlam yükler?
Mesela benim ismim yıllarca bana ağır geldi. Çocukken sürekli dalga geçilirdi. Ben de ismimi sevmezdim. Ama büyüdükçe fark ettim ki insan aslında ismini değil, o isimle yaşadığı anıları taşıyor.
İpek ismini düşündüğümde içimde garip bir huzur oluşuyordu. Sanki yağmurlu bir günde sıcak çay içmek gibi. Sanki eski bir şarkı gibi.
Belki de bu yüzden o soruya takılmıştım:
“İpek Kürt ismi mi?”
İnternette biraz araştırınca ismin Türkçe kökenli olduğu yazıyordu çoğu yerde. Ama dürüst olmak gerekirse mesele artık köken değildi benim için. Çünkü bazı isimler sadece bir dile ait olmuyor. İnsanların kalbine karışıyor.
O gece bunu düşündüm uzun uzun.
Defterimin Arasında Kalan Fotoğraf
Merhaba! Barohaberleri sayfasına hoş geldiniz. Bugün gündemimizde “İpek Kürt ismi mi” var.
Gece ilerledikçe odam sessizleşti. Telefonumu uçak moduna aldım. Masanın çekmecesini açarken eski bir fotoğraf buldum.
Fotoğrafta ben ve üniversiteden hoşlandığım kız vardı.
Adı…
İpek’ti.
İşte her şey o anda anlam kazandı.
Bazen insan bir soruya takıldığını sanıyor ama aslında unutamadığı birine takılıyor.
Fotoğrafı görünce kalbim acıdı. Gerçekten fiziksel bir ağrı gibi. Çünkü bazı insanlar hayatınızdan çıksa bile içinizden çıkmıyor.
Onunla İlk Tanıştığım Gün
İpek’le ilk kez okulun kantininde tanışmıştım. Elinde kahve vardı. Saçlarını gelişigüzel toplamıştı. Çok sıradan görünüyordu ama nedense gözümü alamamıştım.
Sonra yanıma oturup:
“Burada mı oturuyorsun?” diye sormuştu.
Saçma bir soru aslında. Ama sesi çok sakindi.
İnsan bazen birinin sesinde bile kendini güvende hissediyor.
Zamanla yakın arkadaş olduk. Beraber ders çalıştık, yürüyüş yaptık, saçma videolara güldük. Ama ben hiçbir zaman ona tam olarak hislerimi anlatamadım.
Çünkü kaybetmekten korkuyordum.
Hayatta en çok korktuğum şeylerden biri bu galiba. İnsanların gitmesi.
Kayseri Akşamları ve Sessizlik
İpek sigarayı bırakmaya çalışıyordu o dönem. Sürekli sinirliydi. Bir akşam Cumhuriyet Meydanı’nda yürürken bana dönüp:
“İnsan neden bazı şeylerden vazgeçemiyor?” diye sormuştu.
Cevap verememiştim.
Çünkü ben de ondan vazgeçemiyordum.
O akşam hava çok soğuktu. Ellerini montunun cebine sokmuştu. Burnu kızarmıştı. Ben ise onun yanında yürürken bile mutlu oluyordum.
Şimdi dönüp düşününce insanın en büyük hatası bazen mutlu olduğu anın içinde bunu fark edememesi galiba.
İpek Kürt İsmi mi Sorusunun Altında Başka Şeyler Vardı
O gece günlüğüme uzun uzun yazdım.
Şunu fark ettim:
Ben aslında “İpek Kürt ismi mi?” sorusunun cevabını merak etmiyordum.
Ben İpek’i neden hâlâ unutamadığımı anlamaya çalışıyordum.
Çünkü bazı insanlar gittikten sonra bile içinizde yaşamaya devam ediyor. Sabah kahvesinde, yürüdüğünüz sokakta, dinlediğiniz şarkıda…
Hatta bazen sadece bir isimde.
İpek mezun olduktan sonra başka şehre taşındı. Önce mesajlaştık. Sonra azaldı konuşmalar. Sonra tamamen sustuk.
İnsan alışıyor sanıyor.
Ama alışmıyor.
Sadece susuyor.
Bir Gece Gelen Mesaj
Saat gece ikiyi geçmişti. Telefonum titreşti.
Ekranda onun adı yazıyordu.
Kalbim deli gibi atmaya başladı. Gerçekten abartmıyorum. İnsan bazı isimleri görünce bile nefesini unutuyor.
Mesaj çok kısaydı:
“Bugün seni düşündüm.”
Dakikalarca ekrana baktım.
Ne yazacağımı bilemedim.
Çünkü bazen aylarca sustuktan sonra gelen bir mesaj bütün yaraları tekrar açıyor.
Camı açtım. Kayseri’nin soğuğu yüzüme vurdu. Sokak tamamen sessizdi. Uzaktan bir köpek havlıyordu sadece.
İçimde ise korkunç bir karmaşa vardı.
Hem mutlu olmuştum.
Hem kırılmıştım.
Hem umutlanmıştım.
İnsan aynı anda üç duyguyu birden hissedebiliyormuş gerçekten.
Bazı İnsanlar İsmiyle Kalıyor
O gece sabaha kadar uyuyamadım. Eski konuşmaları okudum. Fotoğraflara baktım. Sonra kendime kızdım.
Çünkü insan bazen geçmişe fazla tutunuyor.
Ama ne yapayım?
Ben duygusal biriyim.
Her şeyi içimde büyütüyorum. İnsanların söylediği küçük cümleleri bile yıllarca unutamıyorum.
İpek de öyle kaldı işte içimde.
Bir isim gibi değil…
Yarım kalmış bir hikâye gibi.
İsimlerin İnsan Üzerindeki Etkisi
Şimdi biri bana “İpek Kürt ismi mi?” diye sorsa sadece köken anlatmam sanırım.
Derim ki:
Bazı isimler insanın içinde anıya dönüşüyor.
İpek benim için artık bir isimden fazlası çünkü. Gençliğimin en kırılgan dönemini hatırlatıyor bana. Sevdiğini söyleyememenin pişmanlığını hatırlatıyor. Geç kalmanın ağırlığını hatırlatıyor.
Ve en çok da şunu…
İnsan bazen sevgiyi yaşarken değil, kaybedince anlıyor.
Son Defter Sayfası
Bu satırları yazarken masamda yine çay var. Dışarıda rüzgâr sesi geliyor. Annem salonda uyuyakalmış. Babam çoktan horlamaya başladı bile.
Ben ise hâlâ bazı isimlerin neden kalbe bu kadar dokunduğunu düşünüyorum.
Belki İpek gerçekten sadece güzel bir isimdir.
Belki Türkçe kökenlidir.
Belki başka kültürlerde de kullanılıyordur.
Ama benim için artık bunların hiçbir önemi yok.
Çünkü bazı kelimeler anlamını sözlükten değil, yaşattığı hislerden alıyor.
Ve bazı insanlar…
Gittikten sonra bile bir ömür insanın içinde yaşamaya devam ediyor.
Barohaberleri olarak “İpek Kürt ismi mi” konusunda sizlere faydalı olabildiğimizi umuyoruz. Diğer içeriklerimizi de incelemeyi unutmayın!